White Lady Photography

Zonnig Raamsdonksveer

Een zonnige impressie van de omgeving van Raamsdonksveer op een vroege zondagmorgen:

Uitleven

Vanmiddag was ik weer gezellig op pad met mijn vriendin Kyra. Ze was bijna niet te houden van enthousiasme toen we bij “de Put” kwamen. Haar losgelaten en als een raket sprintte ze er vandoor. Niet ver, want waar bleef ik nou? Afijn, we lopen een stukje over de dijk, (ik loop, zij rent) en opeens duikt ze naar benee het water in. Vervolgens hoor ik een hoop gegrom en geblaf en zie Kyra gefocussed het water in kijken. Ik zie niks, maar er is iets wat haar intrigeert.

Dus ik denk die ziet een vis of ziet ze vliegen, maar na een hoop gespartel en wilde sprongen zie ik wat boven komen drijven.

Ze blijkt het voorzien te hebben op een hele dikke tak, die ze bijna niet kan handelen. Maar ze is een volhoudster en uiteindelijk krijgt ze hem aan de kant. Vervolgens kijkt ze me heel trots aan en duikt weer bovenop de tak, maar nu om te kunnen bijten/kauwen.

Zeer verbolgen is ze als ik uiteindelijk verder loop en zij de tak niet mee krijgt. Uiteindelijk kiest ze eieren voor dr geld en komt ze me toch achterna, zonder tak dus. Na gedane arbeid eerst maar even lekker door een koeienvlaai rollen. Dat is toch fijn!

Wat een luft zeg! Een stinkdier is er niks bij. Maar blijkbaar vindt Kyra dat zelf ook, want verderop duikt ze het water in om een paar baantjes trekken. De meerkoeten die rustig op het water liggen te dobberen, vliegen verschrikt op. Wat een rare “zwemvogel” zullen ze gedacht hebben.

Daarna is het soms een probleem om aan de kant te komen. Gelukkig is ze geen dom blondje en zoekt ze een goede “aanlegsteiger”, met haar atletisch lichaam en krachtige spieren staat ze vervolgens zo aan de kant en schudt zich lekker uit zodat ik gedouched word, springt vervolgens met haar modderpoten tegen mijn net gewassen spijkerbroek aan en kijkt mij blij aan. Ach ik kan niet eens boos op dr worden, weet zij veel.

Het zonnetje komt er al lekker door, helemaal toppie zo. Kyra stikt van de energie is nog niet eens een beetje moe. Naar gelang dat ik al bijna 3 maanden niet meer sport, valt mijn conditie me ook nog mee. We lopen verder de polder in richting Oosterhout. Kyra weet onderweg toch nog een tak te scoren.

Nog even een foto op stand / niveau:

Na zo’n dik 2 uur en de nodige kms zijn we weer thuis. En tot slot een echte meidenfoto:
Even later valt ze al snurkend in een diepe slaap op mijn schoot. Dit zijn zo van die kleine/simpele dingen in het leven en het genieten meer dan waard!